Daktyloskopia i identyfikacja

Z szerokim zastosowaniem nazwy „daktyloskopia" spotyka­my się dopiero w ostatnim dziesięcioleciu wieku XIX. Nazwa ta po­chodzi z języka greckiego, w którym daktylos oznacza palec, zaś sko­pein - patrzeć, oglądać.

Daktyloskopia jest jednym z podstawowych działów techniki kryminalistycznej, zajmujący się: ujawnianiem śladów, głównie palców rąk i dłoni, rzadziej stóp, twarzy i innych części ciała człowieka oraz identyfikacją osób i zwłok na podstawie linii papilarnych, poletkowej budowy skóry i urzeźbienia czerwieni wargowej. W ramach badań daktyloskopijnych dokonuje się także ujawniania śladów rękawiczek, jak również ich identyfikacji.

Linie papilarne są o wysokości od 0,1 do 0,4 mm i o szerokości od 0,2 do 0,7 mm układają się w charakterystyczne wzory. Dotykając pal­cami różnych powierzchni człowiek pozostawia na tych powierzch­niach odbicie listewek jego palców. Odbicia te nazywamy (niezbyt ściśle) śladami linii papilarnych albo jeszcze bardziej ogólnie - śla­dami daktyloskopijnymi.

Badania daktyloskopijne są praktycznie niezawodne, a to dzię­ki trzem cechom wzorów listewek na opuszkach palców. Cechy te stały się podstawą dla sformułowania trzech zasad do nich się odno­szących.