1.
zasada niezmienności
dotyczy
tego, że wzór linii papilarnych powstają pomiędzy 100 a 120
dniem życia płodowego nie zmieniają się zasadniczo przez całe
życie człowieka, aż do chwili rozkładu jego zwłok;
2.
zasada nieusuwalności
zwana
też zasadą trwałości - dotyczy zjawiska regeneracji wraz z
naskórkiem wzorów startych lub zniszczonych listewek. Linie
papilarne są zatem nieusuwalne, jeżeli poważnemu uszkodzeniu nie
uległa skóra właściwa. Na ogół nie udaje się, więc linii tych
usunąć prostymi sposobami, a jedynie jest to możliwe za pomocą
zabiegów medycznych np. przeszczepu skóry lub dermabrazji, jednakże
wówczas powstaje na opuszce palca charakterystyczne puste pole,
które też pozwala na identyfikację człowieka. Praca w pewnych
zawodach (np. w zawodzie kamieniarza) może tylko częściowo obniżyć
wyrazistość wzoru linii papilarnych, lecz go nie usuwa.
3.
zasada niepowtarzalności - dotyczy
braku praktycznej możliwości tego, aby jeden i ten sam wzór
linii papilarnych wystąpił u dwóch różnych osób, a zatem wzory
linii papilarnych są indywidualne.
W nauce kryminalistyki stosuje się
wiele różnych podziałów wzorów linii papilarnych. Najprostszy i
zarazem podstawowy podział dzieli wzory na:
- wzory wirowe,
- wzory pętlicowe (pętlice prawe i lewe),
- wzory łukowe (bezdeltowe).
Jak wspomniałem, prócz tego
podziału istnieje jeszcze wiele innych, np. stosowany w Polsce
podział, w którym wzory łukowe mają 5 podgrup, wzory pętlicowe -
7 podgrup, zaś wirowe aż 18 podgrup. Klasyfikacja nowoczesna (wg
Grzeszyka) wyróżnia zaś w ogóle tylko 23 wzory. Podstawowymi
elementami wzoru są:
- podstawa wzoru,
- pokrywa wzoru,
- delta (nie występuje we wzorach łukowych),
- rysunek wewnętrzny.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz